willem grimminck

Relationship for life

Blog Comments (0)

This interview is written in Dutch.

Zes verschillende initiatieven begon Willem Grimminck in Nepal, voordat hij  samen met Dirk Aleven One to Watch oprichtte. Van een privéziekenhuis in de bergen tot een ondernemer-adoptieplan, allen initiatieven die de economie en ontwikkelingen in de samenleving ondersteunden. Want sinds hij in India tot zijn spijt ervoer dat je jezelf ook onmisbaar kan maken wilde hij lokale ondernemers ondersteunen. Als ondernemers de regie nemen kan een initiatief succesvol worden en echt impact bereiken. We spreken Willem op het kantoor van dutch, waar ook de Nederlandse tak van One to Watch is gehuisvest.

Welke ervaring deed je op in India?

“Een aantal jaar geleden werkte ik in India voor een NGO die zich ontfermde over meiden die waren gered uit de kinderhandel. Ik nam het initiatief om een opleidingsprogramma op te zetten waarmee zij uiteindelijk toegang kregen tot een baan. Ik zag hoe ongelooflijk sterk die meiden waren en er echt iets van probeerden te maken, ondanks dat ze uit de meest moeilijke situaties kwamen. Het werd een mooi programma, maar ik was teveel in de regie: ik had mezelf onmisbaar gemaakt. Dit deed mij inzien dat je je als buitenstaander niet teveel moet bemoeien met het ontwikkelingspad van landen als India of Nepal. De mensen moeten het zelf doen. Het duurt dan misschien wat langer en het gaat niet altijd zoals jij wilt, maar het zorgt er wel voor dat er iets van hunzelf komt te staan, wat veel duurzamer is. Dit draagt ook bij aan het gevoel van waardigheid, iets dat heel belangrijk is in ontwikkelingssamenwerking.”

In Nederland heb je uiteindelijk One to Watch opgezet. Wat doet One to Watch?

“One to Watch is een assetmanager voor impact investeerders in Nepal. Dat wil zeggen dat we met One to Watch  investeringen van Nederlandse investeerders koppelen aan Nepalese ondernemers en deze investeringen vervolgens beheren. Als assetmanager zijn we de schakel tussen deze twee werelden, die qua cultuur en zaken doen soms mijlenver uit elkaar liggen. Toch is Nepal een kansrijke markt en kun je met een investering een enorme impact creëren op de levens van vele Nepalesen.”

Waar botsen de Nederlandse en Nepalese cultuur als het gaat om zaken doen?

“Nepalesen zijn erg gericht op het Westen. Iedereen met een beetje brains wil naar het buitenland omdat ze denken dat daar de toekomst ligt. Toch komen Nepalesen vaak van een koude kermis thuis als zij in Nederland zijn geweest. Het is hier hard werken en het contact met mensen vinden zij veel minder warm. Nederlanders vertellen je nooit een persoonlijk verhaal. Nepalesen zijn dat niet gewend: zij vertellen je graag alle ins en outs over de vreugde of ellende van hun familie. Ik voelde me daar in Nepal vaak ongemakkelijk bij. Ik dacht dan: moet ik geld geven misschien? Je krijgt sympathie en dat is precies hun manier om een zakelijke relatie op te bouwen. Wij houden privé en werk gescheiden, dat vinden zij helemaal niet leuk.”

Hoe ga je hiermee om vanuit jouw rol als assetmanager?

“Het is soms een worsteling, want vanuit de rol als investeerder moet je soms ook een zakelijke, harde noot kraken. Ik kan alle oorzaken begrijpen als een project uitloopt, maar toch moet ik de ondernemers pushen om op tijd te leveren. Dat is lastig als je een zeer persoonlijke band hebt opgebouwd, een voorwaarde voor Nepalesen om zaken met je te doen. Nepalesen gaan een relatie aan voor het leven. Ze zijn heel spiritueel en plannen zelfs voor het leven hierna. Dat wij als One to Watch slechts 4 à 5 jaar in een onderneming blijven willen ze helemaal niet horen. Het eindige, transactionele karakter van zakendoen dat bij ons gebruikelijk is, dat kennen zij niet.

Nepalesen denken groot, zij hebben altijd een lange termijndoelstelling. Alles wat ze in de tussentijd doen draagt daaraan bij. Ze geloven dat wat ze doen niet fout kan gaan. Ik heb wel eens aan onze melkboer gevraagd wat hij wil worden, wat zijn droom is. Zijn antwoord was ‘international dairy entrepreneur’. Zou hij dat echt kunnen worden? Wie weet. Maar voor hem maakt dat niet uit, zolang het nobele doel maar inzicht is. We proberen een to-do lijst op te stellen met tussentijdse milestones, dat is de middenweg die goed werkt voor beide kanten.”

Wat staat ons te wachten in Nepal?

“Als ik zie hoe gestructureerd en georganiseerd jullie nu te werk gaan, dan kan ik nu al zeggen dat het daar zo niet werkt. Je moet je zo goed mogelijk verplaatsen in de Nepalese ondernemers. Waarschijnlijk heb je bepaalde verwachtingen en kom je erachter dat dat niet blijkt te werken. Soms zijn dingen moeilijk te begrijpen vanuit onze kaders. In één van onze ondernemingen zitten bijvoorbeeld vier mensen op de administratie. Er is nog geen fabriek en toch is er in vier maanden tijd nog geen enkele rapportage geschreven. Ons kader is dat mensen op een functie het werk uitvoeren dat bij die functie hoort. Dat is in Nepal helemaal niet voorspelbaar! Je komt erachter dat jouw logica niet die van hen is.

Ook hebben we eens iemand gehad die een maand niet reageerde. Die is niet geïnteresseerd, dacht ik. Ik bleek ernaast te zitten: hij was wel degelijk geïnteresseerd, alleen deadlines waren hem onbekend. Het opdelen van tijd en daar interpretatie aan hangen is iets dat je moet loslaten! Je leert uiteindelijk net zoveel van hen als zij van jou. Jij brengt een stukje buitenland naar binnen, en daar krijg je mooie inzichten in een andere cultuur voor terug. Zo zoeken we naar het beste van 2 werelden.”

Pin It

» Blog » Relationship for life
On 3 januari 2014
By
, , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

« »